بسم الله الرحمن الرحیم

إِنَّ اللّهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ

در حقیقت‏ خدا حال قومى را تغییر نمى‏دهد تا آنان حال خود را تغییر دهند

همکاران عزیز! برادران و خواهران گرامی!

همانطور که مطلع هستید پیگیری مطالبات صنفی و حقوق حقه جامعه پرستاری در شرایطی راه به جایی نبرده است که تمامی مجاری قانونی آن طی شده و هیچ مسئول ارشد نظام نیست که بر حقانیت خواسته های شما عزیزان صحه نگذاشته باشد.

جامعه خدوم پرستاری در شرایطی از بی عدالتی واضح و غیرقابل انکار رنج می برد که شعار همه مسئولین کشور عدالت محوری بوده و آرمان مقدس عدالت را برای حل مشکلات سرتاسر عالم تجویز میکنیم.

آنچه مسلم است عدالت که پایه آفرینش آسمانها و زمین است آرمانی مقدس بوده که تحقق آن ریشه همه نابسامانی های بشر را از بین خواهد برد.اما ظلم روا شده در پوشش عدالت ، فسادآورتر از ظلم و جور عیان میباشد.

در ارباب رعیتی حاکم بر سیستم بهداشت و درمان کشورمان چرخ سنگین بی عدالتی علاوه بر فشار شکننده بر کادر درمان زحمتکش این سیستم ، پیکره سلامت جامعه و پناه آوردگان به بیمارستانها از درد و رنج بیماری را بیش از همگان دچار مشکل و آسیب می نماید.

دوستان و همکاران عزیز ! اینک موعد صبر و تحمل و چشم امید واهی دوختن بر بازی متولیان امر به سر رسیده است که به حکم باور فرهنگی موجود ، سکوت را دلیل رضایت میدانند و امر بر بازیگران صحنه و پشت صحنه در خصوص جدی بودن مطالبات انباشته پرستاران مشتبه میگردد.

اینک بر ماست که خود پا پیش نهاده و فریادگر درد و رنج خود باشیم.

اگر هر پرستار یک رسانه—هر پرستار یک وبلاگ را عملی کنیم نه تنها گوشهای گران نیز مملو از انعکاس مکرر صدای درد و رنج و بی عدالتی روا شده بر ما خواهد شد بلکه هیچ مسئولی جرات لاپوشانی نابسامانی و تداوم وضع موجود را نخواهد داشت.

از همه شما عزیزان اقدام عملی و اطلاع رسانی گسترده و ایجاد شبکه های ارتباطی صنفی را برای حرکتها و هماهنگی های بعدی انتظار داریم.